Czy II część „Dziadów” A. Mickiewicza to tekst trudny i nudny? Wielu uczniów klas VII tak myślało do czasu głośnego czytania dramatu.

Zajęcia rozpoczynające omawianie lektury odbyły się w nietypowej scenerii. Przyciemnione światło, blask świec i powtarzane chóralnie „Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie” pozwoliły odtworzyć atmosferę „Dziadów” i zrozumieć uczestnikom głośnego czytania, że lektura wcale nie musi być nieciekawa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *